Friday, November 4, 2016

yosmetite












യോസ്‌മൈറ്റി   മിറ്റി നാഷണൽ പാർക്
സമുദ്രമോ പർവതമോ ..ഏതാണ് വേണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ സംശയം ഇല്ല സമുദ്രം എന്ന് പറയുന്ന ആളാണ് ഞാൻ..എന്നാൽ പച്ചപ്പുള്ള പർവതങ്ങൾ എന്നും മനസിന് കുളിർമ്മയും സന്തോഷവും നൽകുകയും ചെയ്യും
കേരളത്തിലെ വന്യ മൃഗ സംരക്ഷണ കേന്ദ്രങ്ങൾ പോലെയാണ് അമേരിക്കയിൽ നാഷണൽ പാർക്കുകൾ.വന്യ ജീവികളെയും..ജൈവ പച്ചപ്പുകളെയും..മരങ്ങളെയും പ്രകൃതിയെയും സംരക്ഷിക്കാൻ ആയി അ മേരിക്കയിൽ റൂപം കൊണ്ട സർക്കാർ സംവിധാനം ആണ് നാഷണൽ പാർക്കുകൾ..സർക്കാരിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിൽ ഉള്ള അപ്പൂർവ്വം ചില സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണിവ..റോഡുകൾ പോലും ഏതെങ്കിലും സ്വകാര്യ കമ്പനിയുടെ ആകും..നമ്മൾ ടോൾ കൊടുക്കണം..വൈറ്റ് ഹൗസിൽ  പോലും കോൺട്രാക്ട് ലേബർ ആണ് പതിവ് . പിന്നെ പോസ്റ്റ് ഓഫീസുകൾ ..അവയിലും സർക്കാർ ജീവനക്കാരെ കാണാം ..
ഈ പാർക്കുകൾ ...
അവയുടെ സംരക്ഷണം വളരെ ജാഗ്രതയോടെ ആണ്  സർക്കാർ ചെയ്യുന്നത്
ഹൈ വെ 120 ഇൽ കൂടി ഏതാണ്ട് 200 മൈൽ യാത്ര ചെയ്‌താൽ നമുക്ക് ഈ പാർക്കിലെത്താം 
അടിമാലിയിൽ ഒരു ബൂത്ത് തുടങ്ങി കടന്നു പോകുന്ന വാഹനങ്ങളിൽ നിന്നും ഒരു തുക ഈടാക്കി  പോകുന്നത് സങ്കൽപ്പിച്ചു നോക്കൂ അല്ല..റാണിക്കല്ലിന്റെ അവിടെ നിന്നും എന്ന് കരുതാം 30  ഡോളർ ഫീസ് അടച്ചാൽ (ഒരു വണ്ടിക്ക് ).മതി ..ഒരു ദിവസമോ രണ്ടു ദിവസമോ തങ്ങാം .പാർക്കിന്റെ  ഒരുറൂട്ട്  മാപ് തരും .അത് മായി വണ്ടി ഓടിച്ചു പോകാം..പല പോയിന്റുകളിൽ പല കാഴ്ചകൾ ഉണ്ടാകും
നമുക്ക് എല്ലായിടത്തും പോകാം..ഞങ്ങൾ ചെന്നത് ഇല പൊഴിയും കാലത്തായിരുന്നു..പാർക്കിലേക്കുള്ള വഴി തുടങ്ങി പിന്നെ സ്വകാര്യ വീടുകൾ ഒന്നും ഇല്ല..വനം മാത്രം..ജോമിട്ടി വന്യമായ സൗന്ദര്യം കൊണ്ട് പ്രസിദ്ധമാണ് ..ചെങ്കുത്തായ പാറകൾ ..ആണ് ഈ പർവത നിരയുടെ ആകർഷണം..നമ്മോടൊപ്പം ഒഴുകുന്ന ചെറു പുഴലാല നിറങ്ങളിൽ മരങ്ങൾ പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു..എന്നല്ല പറയേണ്ടത് ..ഇലകൾക്ക് പച്ച നിറം എന്നാണല്ലോ സങ്കല്പം ..മഞ്ഞു  വീഴുന്നതിനു മുന്നോടിയായി മരങ്ങൾ.. ഇവിടെ നമ്മുടെ റബർ മരം ചെയ്യന്നത് പോലെ ഇലകൾ പൂർണ്ണമായും പൊഴിച്ച് കളയും ..ഓരോ തരം  മരവും പഴുക്കുമ്പോൾ ഇലകൾക്ക് ഓരോ തരാം നിറമാണ് .മാവിലയുടെ മഞ്ഞ നിറം..വയലറ്റ്‌ ..ചുവപ്പ് ..കടും ചുവപ്പ്‌ .. മഞ്ഞ ..കടും മഞ്ഞ ..അങ്ങിനെ ..
.റോഡുകൾ വീതിയൊന്നും ഉള്ളതല്ല..രണ്ടു വണ്ടികൾക്ക് സുഖമായി കടന്നു പോകാം..താഴേക്കു നോക്കിയാൽ തല കറങ്ങി പോകും ..നമ്മൾ എത്തേണ്ട പോയിന്റ് ഗ്ലാസിയെർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു മല  മുകളിൽ ആണ് .നമുക്ക് ആ മല കണ്ടാൽ ഭയം ആകും..അത്രയ്ക്ക് കുത്തനെ  ആണ് മല  താഴെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണപ്പെടുന്നത്.
കരടികൾ  ഉണ്ട് പതുക്കെ പോകണം..എന്ന ബോർഡുകൾ ചില ഇടത്തു കാണാം
ചില ഇടത്തു ...മാനുകൾ ഉണ്ട് സ്പീഡ് ലിമിറ് 15  മൈൽ എന്നും എഴുതിയിട്ടുണ്ട് .സത്യത്തിൽ മാനുകൾ ഒക്കെ നമ്മെ ഭയക്കുന്നതെ ഇല്ല
ആരും അവയെ തൊടാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല
വന്യമൃഗങ്ങൾ അപകടകാരികൾ ആണെന്നും ബോർഡുകൾ ധാരാളം ഉണ്ട്
ക്യാമ്പിംഗ് നടത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ടെന്റുകളും അല്ലെങ്കിൽ കാമ്പിങ് കാബിനുകളും ലഭിക്കും..ട്രെക്കിങ്ങിനും ഹൈക്കിങ്ങിനും അവർ സൗകര്യം ഒരുക്കി തരും..ഈ മലകളിൽ ട്രെക്കിങ്ങ് മല  കയറ്റക്കാരുടെ ഒരു ഒരു ചലഞ് ആണ്...സാധാരണ ഗതിയിൽ കുത്തനെയുള്ള മലയിൽ ചെറു ചുറ്റികകൾ കൊകൊണ്ടു പാറയിൽ കുഴി ഉണ്ടാക്കി കയറി പോകുന്ന മാള കയറ്റക്കാരെ നമുക്ക് താഴെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണാം..മഴ ആയതു കൊണ്ട് അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല..മഞ്ഞു മഴ ഇതൊക്കെ വരുമ്പോൾ ടൂറിസ്റ്റുകളുടെ സുരക്ഷാ ഇവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുവോ എന്ന് സംശയമാണ്..മിക്കവാറും മാള കയറി തുടങ്ങുമ്പോഴേ നമുക്ക് മൊബൈലിൽ റേൻജ് ഇല്ലാതെ ആകും .ഞങ്ങൾ നല്ല മഴയത്താണ് അവിടെ ചെന്നത്
അത് ഹൈക്കിങ് ട്രെക്കിങ്ങ് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല നല്ലവെയിൽ  തണുപ്പത്തും കാബിനുകളും ടെന്റുകളും നിറയെ ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു ചന്നം പിന്നം പെയ്യുന്ന മഴ ഞങ്ങളെ വല്ലാതെ കുഴക്കിയെന്നെ പറയേണ്ടൂ ഗ്ലേസിയർറിലേക്കുള്ള മലമ്പാത മഴ കാരണം  അപക ടം എന്ന് പറഞ്ഞു അവർ ക്ലോസ് ചെയ്തു .അത് കൊണ്ട് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല
യാത്രയിൽ മക്കൾ ഏറ്റവും കൊതിയോടെ കാത്തിരുന്നത് ആ പോയിന്റിൽ എത്താനായിരുന്നു.അവിടെ നിന്നും താഴേക്കുള്ള വ്യൂ അത്ര സുന്ദരമാണത്രെ..
വഴിയിൽ കണ്ട ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ച ബൈഡ്സ് വെയിൽ (brides veil ) എന്നൊരു വെള്ളച്ചാട്ടം ആയിരുന്നു
എന്റെ മൊബൈലിനു ആ വെള്ള ച്ചാട്ടത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം നിങ്ങൾക്കു  തരാൻ ഉള്ള കഴിവുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.. ഗൂഗിൾ ചിത്രം തരാം..മഞ്ഞു പോലെ തരിയായി പൊങ്ങി പ്പറക്കുന്ന ആ വെള്ളച്ചാട്ടം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവുംപൊക്കം കൂടിയവയിൽ ഒന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു .ഏറ്റവും സുന്ദരവും ..
.അമേരിക്കയിലെ ഈത്തരം ടൂറിസ്റ്റു കേന്ദ്രങ്ങൾ ലോകത്തു വേണ്ടത്ര പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം..കാരണം അമേരിക്കയിലേക്കുള്ള ടൂറിസ്റ്റ് വിസയ്ക്ക് ഭയങ്കര നിയന്ത്രണമാണ്..കാഴ്ച കാണാൻ ഉള്ള യാതിർകർക്കു പോലും അമേരിക്കയിൽ ഒരു സ്പോൺസർ വേണം..അയാളുടെ ബാങ്കിൽ നല്ല തുക ഉണ്ടാവണം..പിന്നെ ആ വഴക്കു ചെല്ലുന്ന ആരും അവിടെ തിര താമസം ആക്കിയേക്കും എന്ന മറിക്കാൻ ഭയവും..വിസയുടെ ലഭ്യത അപൂർവ്വം ആക്കുന്നു..ടൂറിസ്റ്റു ഏജൻസികൾ ഒന്നും തന്നെ മരിക്കാൻ ടൂറിസ്റ്റു കേന്ദ്രങ്ങളെ തങ്ങളുടെ യാത്രകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടും ഇല്ല..അമേരിക്കകത്തു തന്നെയുള്ള ടൂറിസ്റ്റുകളെ അത് കൊണ്ട് ഇവിടെ ഒക്കെ ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ
ഫ്രാൻസും ഇംഗ്ലണ്ടും യൂറോപ്പും ഒക്കെ പോലെ നമുക്ക് ടൂറിസം എന്ന ആലോചനയുടെ കടന്നു ചെല്ലാൻ മറിക്കാൻ വിസ നിയത്രണങ്ങൾ സമ്മതിക്കുന്നില്ല..
അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇവിടെ ഒക്കെ ടൂർസൈറ്റുകളുടെ സംഖ്യാ അത്ര ക്രമാതീതം അല്ല കാലാവസ്ഥ മോശമായത് കൊണ്ട് കൂടിയാവാം ഇനാഗനെ എന്ന് മാവാം.
ആഴ്ചയിൽ അഞ്ചു ദിവസം ജോലി ചെയ്‌താൽ ആറാം ദിവസം ഏഴാം ദിവസം..അടിച്ചു പൊളിക്കുന്നതാണ് ഇവരുടെ രീതി..വർഷത്തിൽ പത്തു ദിവസം വാശികാവധി ഉണ്ട്..അതും എടുത്തു ഇവർ കറങ്ങാൻ ഇറങ്ങുന്നു
ഭാരതത്തിൽ അനുവദിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഗൂഗിൾ മാപ്പാണ് ഇവരുടെ സഞ്ചാര സഹായി
ദേശീയ പാതകളിൽ ഓരോ സ്ഥലത്തേക്കും ഉള്ള സ്ഥലങ്ങൾ..ഫിക്സ് ചെയ്തു ഇരുന്നാൽ മതി ...വഴി കൃത്യമായി ഗൂഗിൾ പറഞ്ഞു തരും തിരിയേണ്ടുന്ന സ്ഥലത്തേക്കുള്ള റോഡിനു ഒരു നമ്പർ കാണും..97 A യിൽ വലത്തേക്ക്  തിരിയണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ..നമ്മൾ അപ്പോൾ 230 ബി യിൽ ആണെങ്കിൽ ആ സംഖ്യ  മാത്രം ഓർത്ത് വച്ചാൽ  മതി..വഴി ഗൂഗിൾ പറഞ്ഞു തന്നു കൊണ്ടേ ഇരിക്കും..ഞങ്ങൾ ഏതാണ്ട് 5000 മൈൽ സഞ്ചരിച്ചു .വഴി ആരോടും ചോദിക്കേണ്ടി വന്നില്ല
എന്നാൽ പാർക്കിനകത്തു കടന്നു .അപ്പോഴേക്കും തന്നെ ഫോൺ കണക്ഷൻ ഇല്ലാതെയായി ...അതോടെ നെറ്റും പോയി .ഗൂഗിൾ മാപ് മൊബൈൽ പോലെ ഒരു ചെറു ഉപകരണം ഇറക്കിയിട്ടുണ്ട്..അത് ഉപയോഗിക്കാൻ  തുടങ്ങി.അന്തരീക്ഷം നന്നായി മൂടി കെട്ടിയിരുന്നു..മഴ പെത്തേക്കും എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും ..കുടകൾ ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് സമാധാനിച്ചു ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടു പോയി .ചില ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ ഉള്ള സ്ഥലങ്ങൾ..വിസ്റ്റാ പോയിന്റ് എന്നിവ അറിയപ്പെടുന്നു.അവിടെയല്ലാതെ റാഫിൾ അരികിൽ വണ്ടി നിർത്തുക പതിവില്ല .കുറച്ചു കൂടി മുന്നോട്ടു പോയപ്പോൾ
നല്ല മഴയും മൂടൽ മഞ്ഞും ..മുന്നോട്ടുള്ള യാത്ര അസാധ്യമാക്കി തീർത്തു .അപ്പോഴാണ് ഒരു പുതിയ പ്രെശ്നം ഉടലെടുക്കുന്നത് ..
കുഞ്ഞിനെ കാർ സീറ്റിൽ കിടത്തിയിരിക്കുകയാണ്..നെഞ്ചും അരക്കെട്ടും നല്ലവണ്ണം മുറുകുന്ന രീതിയിൽ ആണ് ഇത് സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.ഇവിടെ കാർ സീറ്റ് കുട്ടികൾക്ക് നിര്ബന്ധമാണ്..പ്രസവം കഴിഞ്ഞു കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ട് പോരുന്നതിനു മുൻപ് ആശുപത്രി അധികൃതർ കാറിൽ വന്നു നോക്കി കാർ സീറ്റു പിടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ കുഞ്ഞിനെ തന്നു വിടൂ ..മോൾക്ക് .ഒരു രണ്ടു മണിക്കൂർ സീറ്റിൽ കിടന്നാൽ  പിന്നെ കുഞ്ഞിനെ നമ്മൾ ഒന്ന് എടുക്കണം ..പുറത്തേക്കു കറക്കി ഡയപ്പർ ഒക്കെ മാറ്റി പാലൊക്കെ കുടിച്ചു വീണ്ടും കാറിൽ ആക്കും .കരച്ചില് തീരെ ഇല്ല..ഉണ്ണി വയർ എപ്പോഴും ഫുൾ ആയിരിക്കണം എന്നൊരു കലഹമേ അവൾക്കുള്ളൂ .++൬++++ എന്നാൽ ഇവിടെ കുഞ്ഞും ഞങ്ങളും കുഴങ്ങി പ്പോയി..നല്ല മഴ..20നും 40 നും ഈടാക്കാനും തണുപ്പ് പുറത്തു ..അവൾക്കു പുറത്തു ഇറങ്ങണം ..എത്രയൊക്കെ മൂടിയാലും തണുപ്പിൽ മഴയത്തു കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങിയാൽ അത് അസുഖം വരുത്തും.അവൾക്കു കാറിൽ ഇരിക്കുകയും വേണ്ട..താഴേക്കു തിരികെ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഏതാണ്ട് ഒന്നാ മണിക്കൂർ രാത്രിയിൽ വിജനമായ പാതയിൽ വണ്ടി എൻജിൻ ഓൺ ആക്കി നിർത്തി അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു..കരച്ചിൽ നിർത്തി പാല് കുടിച്ചു കാർ സീറ്റിൽ അവളെ കിടത്തി ഉറക്കാൻ അത്രയും സമയം എടുത്തു .ബുക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഹോട്ടൽ 200 മൈൽ  അകലെയാണ് ..ഒരു വണ്ടി പോലും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല..ഒരു കരടിയോ എങ്ങാൻ വന്നു വണ്ടി മറിച്ചിട്ടാൽ താഴെ പോകുന്നത് ചുരുങ്ങിയത് മൂവായിരം അടി താഴേക്കാണ് ..
വണ്ടിയുടെ ഇന്ധനം തീർന്നാലോ എന്തെങ്കിലും കേടു പാട് പറ്റിയാലോ..ബാറ്ററി ഓഫ് ആയിപോയാലോ ഒക്കെ പെട്ട് പോകും ..150 ദിവസം പ്രായമുള്ള കുഞ്ഞാണ് വണ്ടിയിൽ ഉള്ളത് ..
അൽപ്പം കരഞ്ഞാലും കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് വണ്ടി മുന്നോട്ടു എടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ സമ്മതിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കൾ അല്ല രണ്ടു പേരും..പുസ്തകത്തിൽ ഉള്ളത് പോലെ തന്നെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളർത്തണം എന്ന നിര്ബന്ധ ബുദ്ധിക്കാർ
എന്നാൽ കുഞ്ഞിനെ മടിയിൽ വച്ച് കൊണ്ട് ഓടിക്കാം എന്നതും അവർക്കു സ്വീകാര്യമല്ല..ആക്സിഡന്റ് എന്നാൽ എന്താണ് എന്ന് അമ്മക്ക് അറിയാമോ..ആ വാക്കിന്റെ അർദ്ധം തന്നെ ആക്സിഡന്റ് എന്നാണു ..അതായത് വിചാരിച്ചിരിക്കാതെ വരുന്നത്.അപ്പോൾ കുഞ്ഞു സുരക്ഷിത ആയിരിക്കണം..അത് കൊണ്ട് കാർ സീറ്റിൽ നിന്നുംകുട്ടിയെ മാറ്റി ഇരുത്തി യാത്ര ചെയ്യാനും പറ്റില്ല..
അവർ വിവാഹം കഴിഞിട്ടു ഏഴു വർഷമേ ആകുന്നുള്ളൂ ..ധാരാളം യാത്ര ചെയ്തിരിക്കുന്നു ..മിക്കപ്പോഴും കൃത്യമായ ടൈം പ്ലാൻ വച്ചാണ്.കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ടുള്ള യാത്രയുടെ പ്ലാനിങ്ങിൽ അവർ ഒരു മൂന്നു മണിക്കൂർ ഡിലെ (വൈകൽ )മാത്രമേ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുള്ളൂ ..ദക്ഷിണ ഭാരതത്തിലെ ഒരു വിധം വണ്ടി പോകുന്ന മിക്ക വന പാതകളും ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കൊണ്ട് പോയിട്ടുള്ളവരാണ് ഞങ്ങൾ അച്ഛനും അമ്മയും..
ഹേ ദേവി കല്ലുണ്ട് മുള്ളുണ്ട് കാട്ടിൽ
പാദ വ്യഥക്കങ്ങു  ശ്രീരാമ രാമാ
എന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുത്താൽ ഒന്നും ഇവർ ശ്രദ്ധിക്കുകയും ഇല്ല
വിളിച്ചാൽ ഹെലിക്കോപ്റ്ററിൽ ആണെങ്കിലും ഡോക്റ്റർ വന്നു കൊണ്ട് പൊയ്ക്കൊള്ളും..എന്നാണു അവരുടെ ഒരു വിചാരം ..അതിനു വേണ്ടി എടുക്കുന്ന അര  മണിക്കൂർ പോലും ഒരു പിഞ്ചു കുഞ്ഞിന് എത്ര കുഴപ്പം പിടിച്ചതാണ് എന്ന് അവർക്കു അറിയുകയും ഇല്ലല്ളോ
എന്തായാലും ഇരുളിലെ ആ പാതയിലെ ഒന്നര മണിക്കൂർ ..ഒരു വലിയ ആഘാതം ആയിരുന്നു..
ഞങ്ങൾ അപ്പൂപ്പനും അമ്മൂമ്മക്കും..പിള്ളേർക്ക് യാതൊരു കൂസലും ഇല്ല അമേരിക്കൻ സംവിധാനങ്ങളുടെ  ഒരു വലിയ പോരായ്മ്മയാണ്  ഇവിടെ  കാണുന്നതും..പാതകളിൽ എങ്ങും വെളിച്ചമില്ല..911 വിളിക്കാൻ ഫോണിൽ ബാറ്ററി ഇല്ലങ്കിൽ..നമ്മൾ അടിഞ്ഞു പോയത് തന്നെ ..കാരണം ആകെ ഞങ്ങളെ കടന്നു മുകളിലേക്ക് പോയത് ഒരേ ഒരു വണ്ടിയാണ് ..താഴേക്കും അങ്ങിനെ തന്നെ ..ഏതാണ്ട് രാത്രി പത്തര ആയപ്പോഴാണ് അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ ആയതു .
747956 ഏക്കർ ആണ് ഈ  പാർക്കിന്റെ വിസ്തൃതി ..സിയാറ നെവാദ പർവ്വത  ശൃംഗങ്ങൾ ആണ് ഈ പാർക്കിന്റെ  ഒരു ഭാഗം.പാർക്കിന്റെ 95 %ഭാഗവും വനമാണ് ...യോസ്‌മൈറ്റി  വാലി  എന്നാണു നമ്മൾ സന്ദർശകർ ചെല്ലുന്ന ഭാഗം പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത് ..
ഒരു വര്ഷം ഏതാണ്ട് നാലു ലക്ഷം ടൂറിസ്റ്റുകൾ ഇവിടം സന്ദർശി ക്കുന്നു എന്നാണു കണക്കുകൾ പറയുന്നത്..എന്നാൽ ഒരു തുണ്ടു പ്ലാസ്റ്റിക്കോ കടലാസോ..വഴിയിലോ വനത്തിലോ ഇല്ല എന്നതാണ് മറ്റൊരു അത്ഭുതം ..13114 അടിയാണ് സമുദ്ര നിരപ്പിൽ നിന്നും ഉള്ള ഉയരം ..മഞ്ഞു കാലത്തു ഇവിടം മുഴുവനും തണുത്തുറഞ്ഞു കട്ടിയാവും ..അപ്പോൾ മഞ്ഞു കാല വിനോദങ്ങൾക്കായി നാട്ടുകാർ എത്തും ...
ഒരു ചെറു നദി ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞില്ലേ ..അതിലെ ജലം അത്ര തെളിഞ്ഞതാണ് ..നല്ല മഴയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ആ നീരൊഴുക്കില്ല ഒന്ന് ഇറങ്ങി വിലസിയേനെ ..സംശയമില്ല
മാവോക് (mivok ) എന്നൊരു ആദിമ ഗോത്ര വംശജർ ആണ് ഇവിടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നത് .. അവർ പരദേശികളെ കണ്ടാൽ കൊന്നു കളയുമായിരുന്നു ..yosmite എന്ന വാക്കിന്റെ അർദ്ധം മിവോക്കി ഭാഷയിൽ  കില്ലർ (killer ) എന്നാണു ..
അഹ് വാനി ..വലിയ വായ (ahaahavaahni ) എന്നായിരുന്നു അടിമ ഗോത്രക്കാർ ഈ താഴ്വരയെ  വിളിച്ചിരുന്നത് ..എന്നാൽ ആ ഗോത്രം പൂർണ്ണമായും കൊന്നൊടുക്കപ്പെട്ടു ..ഉന്മൂലനാശം വന്നു ..എന്നാൽ കൊന്നൊടുക്കി എന്നതാണ് വാസ്തവം..എബ്രഹാം ലിങ്കൺ ആണ് ഈ പ്രദേശത്തെ നാഷണൽ പാർക് ആക്കി പ്രഖ്യാപിച്ചത് ..ഇതിന്റെ വിസ്തൃതി പിന്നീട് വർധിപ്പിച്ചു
ഇവിടെ ക്യാമ്പ് ചെയ്യുന്നവർക്ക് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ ഒക്കെയായി ഒരു സ്റ്റോർ ഉണ്ട് ..കാലം ഇവിടെ അനങ്ങാതെ നിൽക്കുകയാണ്..ഏതാണ്ട് നൂറു വർഷം പുറകോട്ടു പോയത് പോലെ തോന്നും..പഴയ കെട്ടിടങ്ങൾ..തകര കാബിനുകൾ...വൈദ്യുതി ഉണ്ട്..അതാണ് ഒരേ ഒരു നല്ല കാര്യം ..
കാണാൻ എന്തൊക്കെയോ ബാക്കി വച്ചിട്ട് പൊന്നു എന്നൊരു തോന്നൽ ..കണ്ടത് മതിയായില്ല എന്ന് തോന്നും..വീണ്ടും ഒന്ന് വരണം എന്ന് തോന്നും..
അതാണ് ഈ വനത്തിന്റെ ആകർഷണം























No comments:

Post a Comment